Μια μεγάλη αγάπη και ένα χαμένο όνειρο

Το ski...
Δεν σας έχω μιλήσει ποτε γι αυτο...σωστα;!
Μια μεγάλη αγάπη...γιατί απο μικρή ήταν το μόνο άθλημα, απο τα τόσα που ασχολιόμουν, που μου έδινε μια άλλη αίσθηση. Μια αίσθηση ελευθερίας, δυναμισμού, πίστης στον εαυτό σου, μια αίσθηση που συμπληρώνεται απο τόσα πράγματα...
Δύσκολο να την περιγράψω...
Μια αίσθηση μοναδική,και μια σχέση που δημιουργείται,αναπτύσσεται ανάμεσα σε εσένα και τη φύση.Το χιόνι...
Λατρεύω το χιόνι...
Μεγάλη αγάπη λοιπόν ήταν και θα είναι,γιατί μεγάλωσα μαζί με αυτό.Απο μικρό έβλεπα τον μπαμπά να πέρνει τα σκι και να με βάζει ανάμεσα στα πόδια του για να κάνω και εγώ.Τεσσάρων ήμουν την πρώτη φορά που ανέβηκα στα πέδιλα του σκι...και απο τοτε δεν τα ξανάβγαλα απο τα πόδια μου!Σύλλογοι...ομάδες,κούραση,αγώνες,άγχος...αγάπη,λατρεία,απελπισία και διάφορα ακόμη συναισθήματα με συνόδευαν όλα αυτα τα χρόνια...
Χαμένο όνειρο...γιατί... κάπου ανάμεσα σε αηδίες,άγχοι, και διαβάσματα...απερριψα τις καλυτερες προτασεις που μου είχαν γίνει ποτέ.
" ΄Ενα χρόνο κάνε υπομονή " μου ελεγε ο μπαμπας μου.Να τελειώσεις με τις πανελλήνιες και μετα...εθνική (Εθνικη Ελλάδος)."
Λίγο οι αποφάσεις που πήρα...λίγο ο χρόνος που με πίεζε...έχασα την ευκαιρία...και μαζί κ το ονειρο...!
Τα 2 πρώτα ξαδέρφια μου είναι μέσα στην εθνική...Έρχονται...τους ακούω να μιλάνε για όνειρα και μετάλλια και σκέφτομαι πώς θα ήμουν αν ήμουν τωρα κάπως έτσι και εγώ...!
Όλα γίνονται για κάποιο λόγο...σωστά; Απλά πολλές φορές...αυτός ο ριμαδολόγος μας πονάει ανεπανόρθωτα!
Σαν πολύ μελαγχολία δεν έπεσε;
Καλό μας βράδυ και Καλές μας γιορτές! (Μιάς και δεν θα μπορώ να μπαίνω αυτό το διάστημα συχνά...θα τα πούμε του....χρόνου!!)
Φιλιά σε όλους!