Απο το κακο...στο χειροτερο!!

Διαβαζα τις τελευταιες μερες διαφορα αρθρα...
"Καμπανάκι για την υπερθέρμανση του πλανήτη".Συμφωνα με το αρθρο αυτο λοιπον κατά 6 βαθμούς Κελσίου αναμένεται να αυξηθεί η θερμοκρασία στον πλανήτη μας...

"Επιβλαβείς ουσίες βγαίνουν από το λιώσιμο των πάγων".Αναφερεται οτι δεν υπαρχει αμεσως κινδυνος βεβαια,αλλα...ετσι οπως παμε οι πάγοι θα λιώνουν γρηγορότερα απο οτι εμεις κανουμε μπανιο!

"Καμπανάκι για το μέλλον της Γης " λεει το άλλο άρθρο...

"Δυσοίωνο το μέλλον της Ελλάδας λόγω της κλιματικής αλλαγής" λεει ένα άλλο...Ανυπόφορες πόλεις, τουριστικοί προορισμοί με καύσωνες, εθνικοί δρυμοί σε κίνδυνο… προτάσεις στις οποίες συνοψίζεται το άμεσο μέλλον της χώρας λόγω των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.

Και δεν μπορεις να κρύψεις οτι δεν αγχώνεσαι...Όλο και κάτι σου μπαίνει στο μυαλό..."Βρε λες;"
Αλλά...και πάλι...το τσιγάρο θα το πετάξεις κάτω,το νερό εξακολουθείς να το αφήνεις να τρέχει όταν κάνεις μπάνιο, τα σκουπίδια δεν θα τα ξεχωρίσεις σε πλαστικά,χάρτινα,γύαλινα κλπ... και πάει λέγοντας...Και μετά...για να μην νιώσουμε ενοχές...λέμε (όπως όλοι) "ε εντάξει μωρέ...απο εμένα θα σωθεί ο πλανήτης;"
Κανείς μας δεν θεωρεί οτι ειναι καθήκον του,καθήκον όλων μας, να κάνει αυτά τα μικρά και στοιχειώδη πράγματα,που μεταξύ μας δεν νομίζω οτι θέλουν και με γαλο κόπο!
Δεν λέω οτι και εγώ τα κανω όλα αυτα...αλλά καιρος δεν είναι να βάλουμε και λιιιίγο μυαλό;;;

Το πρόσωπο της ημέρας.

-Θέλω απαντήσεις.
-Τα οράματα είναι θολά.Ρώτα ξανά.
-Δεν καταλαβαίνω.Δεν ξέρω πια τι να ρωτήσω...
-Ξέρω οτι πολλά σε βασανίζουν.
-Ναι...και τι θα κάνεις;Θα τρίψεις τη μαύρη μπάλα σου και θα μου δώσεις απαντήσεις;
Δεν ξέρω καν γιατί είμαι εδώ.
Ήταν ξαφνικό.
Τη μία στιγμή ήταν εκεί και την άλλη είχε φύγει.
Πέθανε.
Και τότε ήταν που ρίχτηκα στη δουλειά.
Αλλά έμαθα δεν έχει σημασία πόσο γρήγορα θα τρέξεις.
Ο πόνος θα τρέξει πιο γρήγορα.
Τότε ήταν που η ζωή μου ξέφυγε τελείως.
Αλλά θα μου πεις...όλα αυτά τα ξέρεις...Τι μέντιουμ θα ήσουν αλλιώς.
-Γιατί με κάλεσες εδώ;
-Ήταν μάλλον ένα λάθος μου.΄Ενα απο τα πολλά...
Δεν είναι οτι σε κρίνω.Απλά δεν πιστεύω στην τέχνη σου.Σε αυτό που κάνεις.Όπως και αν λέγεται.
-Υπάρχει κάποια στη ζωή σου.
Έχει περάσει και αυτή μια μεγάλη απώλεια.Παλεύει.
Όποια και αν είναι νιώθω πως σε χρειάζεται αυτή τη στιγμή.
Άνοιξε την καρδιά σου και προχώρα.
Καλή σου νύχτα.
Θα τα ξαναπούμε.