Είναι κάποιες μέρες που θέλω να τσιρίξω τόσο δυνατά.Κάποιες μέρες που βράζω απο αγανάκτηση, θυμό και λύπη.
Αυτές τις μέρες που λέτε...αλλάζω! Είναι σαν να βγαίνω απο τον εαυτό μου και να γίνομαι άλλος άνθρωπος.Αποστασιοποιούμαι απο τα πάντα και παρατηρώ τον κόσμο γύρω μου.
Βλέπω ανθρώπους αναίσθητους, που δεν σηκώνονται απο το κάθισμα τους στο λεωφορείο, για να κάτσει η γιαγιά που δεν την κρατάνε τα πόδια της, βλέπω ανθρώπους αχάριστους και μίζερους που ότι και αν κάνουν οι άλλοι για αυτούς ποτέ δεν το εκτιμάνε ή δεν μένουν ευχαριστημένοι.
Πάντα πίστευα και συνεχίζω να πιστεύω στο καλό των ανθρώπων. Σε αυτήν την καλή, ανιδιοτελή πλευρά που έχουμε μέσα μας. 'Ολοι μας.Όμως...'Oλοι πέρνουμε κάποια πράγματα δεδομένα. Ξεχνάμε την συμπόνια, δεν συμπονούμε πια τους άλλους. Ξεχνάμε οτι κάποιοι άνθρωποι, δεν βλέπουν τον ήλιο και το φεγγάρι, τα χρώματα της ζωής.Ξεχνάμε ότι κάποιοι άνθρωποι πεινάνε, δεν έχουν κάπου να κοιμηθούν, πεθαίνουν αβοήθητοι.Ξεχνάμε και παρασυρόμαστε απο τα δικά μας προβλήματα και τις δικές μας ανησυχίες. Ξεχνάμε ότι μπορούμε να απλώσουμε το χέρι και να βοηθήσουμε απο καρδιάς. Όσο μπορεί ο καθένας μας. Ξεχνάμε...

Επιστροφη!!

Σας ελειψα;I am back!
Δεν είχα λαπτοπ, δεν είχα χρόνο, γι αυτό και χάθηκα λιγουλάκι.
Τι κάνετε; Πως περάσατε; Εγώ ήσυχα πράγματα...διακοπές για 3 μέρες, δουλειά συνεχώς...αλλα τι να κάνουμε!Δεν πτοούμαστε (ελπίζω!).

Η καλή μου φίλη Νίκη, μου έδωσε βραβειάκι, το οποιο δυστυχώς το είδα τώρα μετά απο ένα μήνα, αλλά...κάλλιο αργά παρα ποτέ!
Νικούλα μου σε ευχαριστώ πολυ!



Και έχουμε και λέμε:
So... the rules of this award are:

1. Thank the person who gave this award to you.
2. Copy the award and put it on your blog.
3. List 3 things which you love about yourself
4. Post a picture you love.
5.Tag 5 people you wish to pass this award on to.

Τα δύο πρώτα τα έκανα!
Όσο για το 3...
-Αγαπώ το χαμόγελο μου.
-Αγαπώ το οτι ενώ είμαι ευκολοεπιρρέαστη στο τέλος κάνω πάντα το δικό μου!
-Αγαπώ...χμμ...τα μαλλιά μου όταν είναι εντελώς ίσια! (γιατί κανονικά είναι θεόσγουρα!)

4.

5.Το πρώτο βραβειάκι λοιπόν...πάει σε εσένα Νίκη μου!Δεν στο δίνω για να στο ανταποδώσω απλώς, αλλά γιατί αγαπώ το blog σου! http://nikideluxe.blogspot.com
Το δεύτερο πάει στο αγαπημένο μου συννεφάκι http://adreamycloud.blogspot.com που αγαπώ τον τρόπο που γράφει το κάθετι!
Το τρίτο πάει στην Μίκα μου για να την παρακινήσω να συνεχίσει να γράφει (γιατι το εχει παρατήσει λιγο!) http://beyondstarlight.blogspot.com/
Το τέταρτο πάει στον γλυκήτατο Έφηβο. http://efhbos.blogspot.com/
Και το πέμπτο πάει στην Σταλαγματιά που αν και πρόσφατα άρχισα να την διαβάζω, την λάτρεψα κατευθείαν! http://louloudikanelas.blogspot.com/

Πρός το παρόν πάω για νανάκια.
Θα τα λεμε συχνότερα απο εδώ και πέρα.
Καλο βράδυ σε όλους.

Φιλιά!

Καλο καλοκαιρι!

Μιας και το καλοκαιρακι μπηκε για τα καλα!Καληνύχτα με αυτό το πανέμορφο κ πολυαγαπημένο τραγούδι!

ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΓΙΝΕΙ

Δέν μας έφταναν τα έκτροπα που ακούμε και βλέπουμε κάθε μέρα (για τα οποία ούτε λόγος χρειάζεται να γίνει)...το κακό συνεχίζεται.
Μπήκα σε ένα site και εκεί που διάβαζα διάφορες ειδήσεις, βγαίνει μπροστά μου το εξής: "Βγάζουν σε τηλεοπτική δημοπρασία την παρθενιά τους."
Τα ερωτηματικά αρχίζουν και βγαίνουν προς τα έξω και ενώ συνεχίζω να διαβάζω τη θέση τους πέρνει τώρα η λύπη και η οργή.
"Ένα σκληρό (για να μην πούμε τίποτα βαρύτερο...) ριάλιτι έχει προκαλέσει οργισμένες αντιδράσεις στην Αυστραλία, του οποίου το κόνσεπτ βγάζει σε δημοπρασία άνδρες και γυναίκες που είναι “άσπιλοι και αμόλυντοι”."
Ορίστε;;;;;
Ως εδώ φτάσαμε;
Πόσο ανήθικοι έχουμε γίνει πια και για πόσο ακόμα θα πέρνουμε την κάτω βόλτα;
Για να μην αναφερθώ καν στα γεγονότα της 5ης Μαϊου και στις θλιβερές απώλειες που είχαμε. Το κρίμα είναι πολύ λίγο, το φτάνει πια φαντάζει ψέμα και το αντίο δεν είναι πια αρκετό.
Δεν ξέρω τι άλλο να πω πια.

TΟ ΜΙΖΕΡΟ COMEBACK

'Ααααχ επιστροφή!Λίγο πολύ όλοι μπήκαμε στη σειρά μας ή έστω προσπαθούμε να μπούμε.
Ο καιρός έχει καλοκαιριάσει, η μέρα έχει μεγαλώσει και αρχίζουμε να σκεφτόμαστε λίγο πολύ τις καλοκαιρινές διακοπές.Εγώ πάλι μόνο αυτό σκέφτομαι!Απο τώρα κοιτάζω πιθανά μέρη διακοπών και ονειρεύομαι παραλίες, παρέες και ξεκούραση.Καμία σχέση με την κούραση που πέρασα τις προηγούμενες μερούλες.
Αλλά να μην παραπονιόμαστε.Μια χαρα είμαστε (πρέπει να λέμε -αλλά και να το πιστεύουμε- ).
Το μόνο που βλέπω γύρω μου τις τελευταίες μέρες είναι μιζέρια.Δεν ξέρω αν εγώ το βλέπω τόσο έντονα (δεν το νομίζω τελικά!) ή αν όντως είναι έτσι.
'Ολοι τρώγονται με τα ρούχα τους, δυσαρέσκια υπάρχει παντού και δεν ξέρω τι φταίει τελος πάντων!
Ξεκινάς τη μέρα σου με κέφι και στο τέλος καταλήγεις να είσαι κακοδιάθετος και επηρεασμένος απο όλα αυτά.Που να μην είχαν περάσει δηλαδή οι διακοπές του Πάσχα.
Τι φταίει ρε παιδιά;;

Δεν εχεις τι να χασεις

Καλὰ τὰ βγάζει πέρα ἡ μοναξιὰ
φτωχικὰ ἀλλὰ τίμια.
Αλλού κοιμάται αὐτὴ
κι αλλού το εγκρατὲς σκεπτικὸ ἐάν.

Μόνο καμιὰ φορὰ
σὲ πειραματισμοὺς τὴν παρασύρει
ἡ περιέργεια
- ὄφις προγενέστερος
προσπαθεί να σκανδαλίσει την Εύα.

Δοκίμασε της λέει, μη φοβάσαι
δεν έχεις τί να χάσεις
και την πείθει
να κουλουριάζεται πνιχτὰ
να τρίβεται σα γάτα ἀνεπαίσθητη
πάνω στὸν διαθέσιμο ἀέρα
που ἀφήνεις προσπερνώντας.

Ἀπόλαυση πολὺ μοναχικότερη
απο τη στέρησή της.

Photography

Ποσοτητα η ποιοτητα ;;;

Ποσότητα ή ποιότητα στην καθημεριμενότητα μας, στην απλή ρουτίνα μας, στις στιγμές που περνάνε, στους ανθρώπους γύρω μας και στις σχέσεις μας μαζί τους.
Περνάνε στιγμές και εμείς πολλές φορές απλά δεν είμαστε εκεί...και μετά θα ευχόμασταν να μπορούσαμε να ξαναγυρίσουμε το χρόνο πίσω για να μπορέσουμε να ξαναζήσουμε αυτό στο οποίο δεν δώσαμε σημασία.
Κάνουμε πράγματα τα οποία πολλές φορές δεν μας ευχαριστούν και επειδή μας πιέζουν οι φίλοι, οι γονείς, ή απλά επειδή πρέπει να τα κάνουμε ...καταλήγουμε με ένα αίσθημα δυσφορίας και απογοήτευσης, ενώ θα μπορούσαμε (και μπορούμε) να βάλουμε ένα χ σε όλα αυτά και να κάνουμε πράγματα ουσιαστικά που δίνουν νόημα στη ζωή μας.
΄Εχουμε σε μεγάλο βαθμό την ποσότητα στη ζωή μας αλλά όχι την ποιότητα.
Πιστεύουμε ότι αγοράζοντας πέντε, δέκα, δεκαπέντε μπλουζάκια που είχαμε βάλει στο μάτι θα είμαστε και ευτυχισμένοι.Παρωδική ευτυχία λέγεται αυτό.Ούτε θα πάρει στην άκρη τα προβλήματα ούτε θα μας δώσει ποιότητα στη ζωή μας.
Σκεφτόμαστε το κόστος και χάνουμε την αξία.
Χανόμαστε σε ανούσια πράγματα και δεν ξέρουμε πλέον που πατάμε και που πηγαίνουμε.
Ποσότητα ή ποιότητα λοιπόν;

Use somebody....

Ένα απο τα αγαπημένα μου τραγούδια...Καλή μας νύχτα! :)

Αχχ...κάθε μέρα βομβαρδιζόμαστε (σχεδόν και στην κυριολεξία!) απο χιλιάδες μηνύματα, ειδήσεις, ανακοινώνησεις κλπ κλπ.Απεργίες εδώ, απεργίες εκεί,οικονομική κρίση,τρομοκράτες,βιαστές,χωρισμοί του ενός και του άλλου διάσημου...
Έλεος πια!
Ανούσια πράγματα και δίχως σεβασμό στον καθένα μας.Νευριάζω όταν τα βλέπω όλα αυτά...
Άκουσα τη γιαγιά μου να παραμιλάει κ να λέει ¨αχχ όταν δεν είχαμε τηλεόραση μια χαρά είμασταν...με ανοιχτές πόρτες κοιμόμασταν και δεν μας σκότωναν στον ύπνο μας!)
Νομίζω πλέον ο περισσότερος κόσμος (αν όχι όλοι) νιώθει αγανάκτηση για όλα όσα διαδραματίζονται γύρω μας.Απο τα μικρά ως τα μεγάλα.

Δεν μένουν και πολλά για να δούμε ακόμη...μένουν; Ή μήπως οι πολλοί αυτού του κόσμου,μικροί και μεγάλοι, θα μας σοκάρουν για ακόμη μια φορά;!;!

Καλή μας νύχτα!



(Το αγαπώ αυτό το τραγούδι!)

ΕΡΩΤΙΚΟ

Κι αν γεννηθείς κάποια στιγμή
Μιαν άλλη που δε θα υπάρχω
Μη φοβηθείς
Και θα με βρεις είτε σαν άστρο
Όταν μονάχος περπατάς στην παγωμένη νύχτα
Είτε στο βλέμμα ενός παιδιού που θα σε προσπεράσει
Είτε στη φλόγα ενός κεριού που θα κρατάς
Διαβαίνοντας το σκοτεινό το δάσος

Γιατί ψηλά στον ουρανό που κατοικούνε τ' άστρα
Μαζεύοντ' όλοι οι ποιητές
Και οι εραστές καπνίζουν σιωπηλοί πράσινα φύλλα
Μαζεύοντ' όλοι οι ποιητές
Και οι εραστές καπνίζουν σιωπηλοί πράσινα φύλλα
Μασάν χρυσόσκονη πηδάνε τα ποτάμια
Και περιμένουν
Να λιγωθούν οι αστερισμοί και να λιγοθυμήσουν
Να πέσουν μες στον ύπνο σου
Να γίνουν αναστεναγμός στην άκρη των χειλιών σου
Να σε ξυπνήσουν και να δεις απ' το παράθυρό σου
Το πρόσωπό μου φωτεινό
Να σχηματίζει αστερισμό
Να σου χαμογελάει
Και να σου ψιθυρίζει
Καλή νύχτα

Μάνος Χατζιδάκις (Μυθολογία, 1966)

Τι άλλο θα ακούσουμε!

Το άρθρο το διάβασα στο cosmo.gr...Και έμεινα έκπληκτη!
Ελπίζω να μην σας σοκάρει τόσο όσο σόκαρε και εμένα!
Here we go...:

Το σημερινό βίντεο της ημέρας μπορεί και να θεωρηθεί πολιτικώς μη ορθό. Όμως κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι τουλάχιστον, ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου της «μαριχουάνας» είναι επιχειρηματικό δαιμόνιο!

Στο Ντένβερ των ΗΠΑ, η μαριχουάνα έχει αποποινικοποιηθεί από το 2000.

Εκμεταλλευόμενος τη συγκυρία, ο Στιβ Χόροβιτζ άνοιξε το πρώτο εστιατόριο που στα φαγητά και τα ποτά του, το νούμερο 1 συστατικό είναι η μαριχούανα!

«Αρκεί ο πελάτης να έχει την επίμαχη κάρτα χορήγησης ιατρικής μαριχουάνας και εμείς θα τον εξυπηρετήσουμε», λέει στην κάμερα του τοπικής τηλεόρασης KDVR ο ιδιοκτήτης που κάνει χρυσές δουλειές!

Έτσι λοιπόν, όλα τα πιάτα και τα ποτά φτιάχνονται (και) από μαριχουάνα. Τώρα το αν είναι γευστικά δεν το ξεκαθαρίζει το εν λόγω βίντεο, όμως φαντάζομαι ότι τουλάχιστον οι πελάτες «θα περνούν καλά»…

Καληνύχτα!!

All you need is LOVE

Έφυγες.Για άλλη μια φορά έφυγες.
Και εγώ μόνη.Για άλλη μια φορά μόνη.
Λίγα είναι τα πράγματα που χρειάζομαι απο εσένα.
Λίγα και μοναδικά.
Μακάρι να μου έδειχνες πόσο με αγαπάς.
Αν με αγαπάς.
Που είσαι;
Γιατί φεύγεις μακρυά μου;
Μακάρι να έμενες απόψε εδώ.
Σε βλέπω να φεύγεις.
Δεν θέλω να είμαι μόνη.
Σου φωνάζω μείνε μα εσύ δεν με ακούς.
Άδεια μου φαίνονται όλα.
Για άλλη μια φορά άδεια και η ψυχή μου.
Είναι που μου την έχεις πάρει εσύ.
Μακάρι να ήσουν τώρα εδώ.
Κοιτάζω το κρεμασμένο πουκάμισο και σκέφτομαι
τις στιγμές μας.
Σε όλες υπήρχε εσύ και εγώ.Όχι εμείς.
Σ'αγαπάω και δεν το ξέρεις.
Μ΄αγαπάς και ίσως δεν το νιώθω.